Papoea-Nieuw-Guinea

De resultaten bij een groep drugsverslaafden in Papoea-Nieuw-Guinea.
We wonen en werken bij mensen die ofwel Pidgin of eenvoudig Engels spreken. Velen van hen zijn verslaafd aan drugs. Ze zijn allemaal een korte tijd naar school geweest, maar kwamen al snel in aanraking met marihuana. Marihuana groeit hier heel gemakkelijk en staat internationaal bekend staat als « het goud van PNG ». Ze roken, proberen te dealen of wisselen marihuana uit voor geweren. Ze drinken veel en plegen overvallen. Wat kunnen ze anders doen? Ze hebben het gevoel dat er voor hen geen werk en geen toekomst is. Als drugsverslaafden worden ze verstoten uit hun leefgemeen-schap, hun leven lijkt geen zin meer te hebben. Wij zoeken deze jongeren op en geven hen vorming.

Momenteel hebben 40 van deze jonge mensen hun leven omgegooid. Ze engageren  zich in vrijwilligerswerk, ze zijn opnieuw geïntegreerd in hun leefgemeenschap en ze drukken allemaal uit hoezeer de cursussen hen geholpen hebben.

Ze hebben een nieuw leven gevonden  dankzij PRH. Ze kennen weer gevoelens van eigenwaarde en geluk. Sommigen hebben een gebroken jeugd gekend, we proberen hen te begeleiden op hun levenstocht. Natuurlijk zijn er deelnemers aan de vorming die achteraf soms opnieuw aan de marihuana en de drank terechtkomen zijn, maar ze komen terug en herpakken zich. Ze verliezen de hoop niet meer.

Zes cursussen zijn nu vertaald in het Pidgin, en de meeste andere in eenvoudig Engels. We zijn zeer dankbaar voor al uw bijdragen voor ons vertaalwerk dat nooit af is. Hartelijk bedankt daarvoor.

Paulus-Maria Marfurt-vormingswerker.

Argentinië

Daniel – een jonge man in Argentinië.
Ik leidde een leven zonder hoop, met ouders die de nodige wijsheid niet hadden om het kind dat ik was te ontvangen en te vormen. Ik had geen mogelijkheden om mij te ontplooien. Maar iets in mij weigerde me daarbij neer te leggen en toen ik volwassen was, ben ik op zoek gegaan. Zo ben ik op een PRH-vorming terechtgekomen en heb ik ontdekt dat ik niet zo slecht was als ik dacht.  Integendeel, ik ontdekte mijn eigen kleur. Ik ontdekte dat het leven, ondanks mijn frustraties en mijn kwetsuren, de moeite waard is om geleefd te worden.

Vandaag voel ik mij niet meer met lege handen staan tegenover tegenstanders. Ik heb geleerd hoe ik me moet verdedigen en wat mij kracht geeft. Ik ben gegroeid. Ik ben op enkele jaren tijd een ander mens geworden. Ook mijn omgeving merkt het. Ik heb de kans gehad om mijn leven in handen te nemen en ik heb deze kans gegrepen. Om één of andere reden heeft mijn leven zin gekregen.
Rosario, Augustus 2008.

Benin

Viviane. 40 jaar - begeleidster van kinderen in moeilijk-heden in Benin.
De cursus  “Kinderen helpen zichzelf te ontplooien” heeft van mij een betere moeder en een betere opvoedster gemaakt. Ik draag meer zorg voor de toekomst en voor de opvoeding van de kinderen waar ik verantwoordelijk voor ben. Voor mijn eigen kinderen ben ik een moeder geworden die geduld heeft om alles opnieuw uit te leggen en die het goede voorbeeld geeft. De andere kinderen zien mij “als een mama die de kinderen nooit slaat”.
Cotounou, september 2008.

Haïti

Isaac – een man uit Haiti.
Ik zie dat ik niet verantwoordelijk ben voor wat mijn vader deed. Mijn vader is met mijn moeder getrouwd, maar hij heeft daarnaast nog andere vrouwen. Hij heeft zes kinderen met één vrouw,  één kind met drie andere vrouwen en zeven kinderen met mijn moeder. Ik ontdek de oorzaken van wat mij gekwetst heeft en waarom ik zo verlegen ben. Ik kon geen weerstand bieden tegenover de hardheid en de strengheid van mijn vader.
Wat mij anderzijds veel vreugde geeft is zijn dapperheid, zijn moed, zijn vermogen om de dingen te overzien.  Daarom heb ik veel eerbied voor hem en voor zijn persoonlijkheid. 

Ik ontdek nu mijn vrijheid en het verlangen mijzelf te zijn. Ik ben ik en hij is hij. Dat is de reden waarom ik geen schrik heb afstand te doen van wat hij deed.

Ik ben fier op mijzelf en op mijn weg naar autonomie.

Terug naar boven